VLESS Reality: filtrenin gördüğü sıradan HTTPS

VLESS'i bir kargo etiketi gibi düşünebilirsiniz: paketin kimden gelip nereye gideceğini söylüyor ama paketi kilitlemiyor. Eski protokollerde etiket de kilit de aynı kutunun içindeydi ve ağ cihazları o kutunun şeklinden VPN trafiğini tanıyabiliyordu. VLESS bu yükü hafifletti, şifreleme işini TLS gibi güncel bir katmana verdi.

Reality ise TLS katmanında çalışıyor. Sunucu, bağlantı kuran istemciye gerçek ve yaygın bir sitenin el sıkışmasını sunuyor; anahtarı bilmeyen biri sunucuya baktığında o siteyi görüyor. Anahtarı bilen istemci ise aynı kapıdan tünele giriyor. Bu yüzden filtre açısından ortada "bilinen VPN" yok, yalnızca bir HTTPS bağlantısı var.

Arama motorunda free vless config yazınca karşınıza dolu sayfalar çıkıyor. Satırların çoğunu kimin kurduğu belli değil. Sunucuyu işleten kişi, tünelden geçen ve tünel içinde şifrelenmemiş her adresi görebilecek konumda. HTTPS sayfaların içeriği yine korunuyor ama hangi adreslere gittiğiniz sunucu sahibinin elinde.

İkinci sorun kalabalık: aynı satırı yüzlerce kişi kullanınca sunucu bir süre sonra ya doluyor ya da hat tarafından işaretlenip kesiliyor. Elinizdeki satırın dün çalışıp bugün çalışmaması bu yüzden şaşırtıcı değil. Bu sayfada o listelerle ilgili bir ölçüm yok, yalnızca yapının zayıf yanını anlatıyoruz.

Reality sihirli bir kalkan değil. Hat tarafındaki bir kısıtlama sunucunun IP adresinin kendisini hedef alırsa, el sıkışma ne kadar doğal görünürse görünsün o şehir açılmayabiliyor; çözüm genelde başka bir şehre geçmek. Cihazınızdaki kötü amaçlı bir yazılımı da, giriş yaptığınız hesabın sizi tanımasını da protokol değiştirmiyor.

Tam anonimlik sözü de vermiyoruz. Reality bağlantının nasıl göründüğünü değiştiriyor, kim olduğunuzu gizlemiyor. Bu fark, bir hizmetin ne vaat ettiğini okurken bakacağınız ilk şeylerden biri.